Leczenie ortodontyczne w okresie noworodkowym

Używana w okresie noworodkowym pasywna płyta przypominająca protezę bez zębów pokrywa anatomiczne kształty podniebienia twardego i defekt rozszczepowy . Aby płyta pozostała na miejscu brzegi protezy są poszerzone poza boczne segmenty wyrostka zębodołowego szczęki. Płytka podniebienna ma za zadanie oddzielenie jamy nosowej od jamy ustnej , ustawienie w pozycji normalnej język aby nie przemieszczał się do szczeliny rozszczepowej oraz na prawidłowe pozycjonowanie ku przodowi . Oddychanie jest poprawione i może być realizowane przez nos podczas jedzenia oraz zapewniona prawidłowa pozycja języka.

Pasywna płytka z prawidłowym rozszerzeniem na nos zapobiega przyśrodkowemu przemieszczaniu się odłamów i umożliwia normalizację wzrostu na szerokość . Zapobieganie przemieszczenia się przyśrodkowemu odłamu rozszczepowego stymuluje wzrost na szerokość , a co za tym idzie pozwala osiągnąć prawidłową objętość jamy ustnej, oddychanie przez nosa , wyrównanie segmentów rozszczepowych , normalizację wzrostu twarzy i szczególnie osiągnięcie balansu anatomicznego. Prawdopodobnie najlepsze efekty leczenia można osiągną łącząc płytkę podniebienną z intensywną rehabilitacją jamy ustnej i twarzy.

Płytka jest najlepsza w okresie jak najwcześniejszym . Po skoordynowaniu leczenia chirurgicznego z rehabilitacją najlepiej płytkę pozostawić na 1 do 2 tygodni przed codziennym wyjmowanie celem oczyszczania.

Wzrost twarzoczaszki najintensywniejszy jest na wysokość , a potem na szerokość. Tak wić płytka może być korygowana co 4-6 tygodni , aby korygować miejsca ucisku na błonę śluzowa szczególnie w okolicy wyrostków zębodołowych szczeliny rozszczepowej. Kiedy dziecko podwoi wagę wówczas z pewnością płytka przestanie pasować.

Nacisk rosnących kości bez problemu pokonuje opór pasywnej płytki, tak więc regularne korekty w miejscach oporu nie zaburzy wzrostu szczęki.

Ortopedia przed zabiegowa – okres niemowlęcy

Ortodoncja 3-6 rok życia – uzębienie mleczne

Leczenie w tym wieku jest niezmiernie ważne ze względu na kontrole wzrostu twarzoczaszki , ma wpływ na funkcje wegetatywne , na funkcję zwarciową , na mowę , na otwarcie trąbki Eustachiusza. Wczesne leczenie oferuje większy i znaczniejszy wpływ po przez działanie ortopedyczne na powiększenie przestrzeni i optymalizację warunków do wyrzynania zębów i formowania się korzeni zębów. Działanie to wpływa korzystnie na osiągnięcie prawidłowej okluzji , na zwiększenie pojemności ustno nosowej  i zmianę pozycji szczękowo twarzowej.

Głównymi wskazaniami do leczenia są : ciężkie zwężenia szczęki ze zgryzem krzyżowym , zwężenie szczęki , zgryz otwarty , płytkie lub wąskie podniebienie, asymetryczna linia zgryzowa powodująca zbaczanie , przemieszczenie funkcjonalne żuchwy, inne problemy jak zaburzenia wymowy, zaburzenia oddychania , zapalenia ucha środkowego.

Działania ortopedyczne stosowane w tym okresie to podstawowe leczenie ortopedyczne z poszerzeniem szczęki i wysunięciem. Używane urządzenia to ruchome lub montowane na stałe aparaty.  Ruchome ( wyjmowane z jamy ustnej) powodują powolną stałą ekspansję ok 2 mm miesięcznie. Urządzenia stałe mocowane za pomocą pierścieni stalowych lub klejone do zębów działają szybko i stale powodując ekspansję 0,5 mm dziennie. Okres retencji uzależniony jest od szybkości rozszerzania szczęki. Najczęściej okres ten to 3 miesiące, rozszerzanie przy pomocy wolnej ekspansji nie wymaga długiego okresu stabilizacji.

Zakres rozszerzenia zależny jest od potrzeb , może on wynosić od kilku do kilkudziesięciu milimetrów. W nielicznych przypadkach rozszerzenie przekracza zakres zwarcia wówczas gdy konieczne jest poszerzenie dna jamy nosowej.

Oprócz rozszerzania również można szczękę wysuwać , co koryguje niedorozwój środkowego piętra twarzy oraz zgryz krzyżowy przedni.

Najlepszym okresem jest czas przed wyrżnięciem się zębów stałych siecznych szczęki , które zabezpieczają skorygowaną szczękę w prawidłowym zgryzie przed nawrotem .

Początek wysuwania powinien nastąpić w wieku późnych pięciu lat i trwać około 12 miesięcy, ogólnie mówiąc najlepszym czasem jest wiek przed siódmym rokiem życia.

Uzębienie mieszane ( 7- 11 lat ).46,47,48,49,50

Standardy postępowania ortodontycznego w poszczególnych okresach życia dziecka z rozszczepem wargi i podniebienia z ortodontycznego programu leczenia wad twarzy

Od urodzenia do operacji rozszczepu wargi.

U dzieci z szerokimi rozszczepami i trudnościami pobierania pokarmu leczenie za pomocą płytki podniebiennej.

Cel – Ułatwienie karmienia.

Od 1 do 3 roku życia

Masaż wargi, bioterapia, kontrola stanu uzębienia i zgryzu, zachowanie wysokiego standardu higieny jamy ustnej, leczenie zgryzów. Opieka ortodontyczna w tym wieku polega na kontroli rozwoju uzębienia mlecznego oraz czynności jamy ustnej. Kontrole 2-3 razy/rok w zależności od potrzeby

Cel – Stworzenie korzystnych warunków rozwoju narządu żucia.

Od 3 do 7 roku życia

Korekta wad zgryzu: zachowanie wysokiego standardu higieny jamy ustnej, metafilaktyka, leczenie zdejmowanymi aparatami czynnymi.

Cel – wyeliminowanie hamującego oddziaływania na rozwój szczęki i żuchwy.

Od 8 do 12 roku życia

Leczenie zaburzeń zębowo-zgryzowych aparatami zdejmowanymi, czynnymi aparatami i stałymi.

Cel – Odtwarzanie miejsca dla zębów, korekta pozycji zębów zaburzających funkcję narządu żucia i oddziaływanie na strzałkowe przemieszczenie szczęki. Przygotowanie łuków zębowych do przeszczepu kości do wyrostka zębodołowego.

Od 13 roku życia

Leczenia wad zgryzu zdejmowanymi aparatami czynnymi i aparatami stałymi. Rehabilitacja protetyczna ( braków zębów ). Retencja aparatami zdejmowanymi (termoplastycznymi) i stałymi. Wizyty kontrolne w zależności od potrzeb.

Cel – Przygotowanie łuków zębowych do zabiegów chirurgicznych (osteotomii szczęki i/lub żuchwy), retencja po leczeniu ortodontycznym prze wyrównanie zaburzeń zgryzowo-zębowych, dopełnienie wyników leczenia i odtwarzanie funkcji narządu żucia.