Postępowanie w przypadku kwalifikacji pacjenta do implantu na przewodnictwo kostne w Wojewódzkim Specjalistycznym Szpitalu Dziecięcym im. Popowskiego w Olsztynie (na podstawie Konsensusu na temat leczenia niedosłuchów przy zastosowaniu implantów zakotwiczonych w kości).

  1. Pacjent ze skierowaniem do Poradni Laryngologicznej/Audiologicznej telefonicznie umawia termin wizyty tel rejestracji: 895393406 lub 895393435

Dni przyjęć:

dr M. Siniarski czwartki i piątki

dr W. Kopala poniedziałki i wtorki

  1. W wyznaczonym terminie pacjent zgłasza się do Poradni laryngologicznej/ audiologicznej. Lekarz podczas wizyty ocenia wskazania do założenia implantów na podstawie badania klinicznego, posiadanych przez pacjenta badań słuchu oraz TK głowy/kości skroniowych. W trakcie wizyty przeprowadza się także badanie logopedyczne i rozmowę z protetykiem słuchu celem wykonania testu działania procesora dźwięku na przewodnictwo kostne na elastycznej opasce, który pozwala pacjentowi na subiektywną ocenę korzyści z używania implantu.

  2. W przypadku nie posiadania przez pacjenta koniecznych i aktualnych badań, wystawiane jest skierowanie na oddział laryngologii celem diagnostyki. W trakcie pobytu w szpitalu wykonywane są następujące badania/procedury:

– tomografia komputerowa (TK), pozwalająca na określenie grubości kości w miejscu implantacji

-ocena reakcji behawioralnych na dźwięk, badanie obiektywne ABR z korekcją do krzywej kostnej, w przypadku pacjentów współpracujących audiometria tonalna

– rozmowa z protetykiem słuchu, test działania procesora dźwięku na przewodnictwo kostne na elastycznej opasce (o ile nie były przeprowadzone podczas wizyty ambulatoryjnej)

-badanie logopedyczne/psychologiczne (o ile nie były przeprowadzone podczas wizyty ambulatoryjnej).

Audiologiczne kryteria kwalifikacyjne:

Implanty mogą być stosowane u Pacjentów, u których średnie progi przewodnictwa kostnego nie przekraczają 65dB HL (dla częstotliwości 0.5, 1, 2 i 3 kHz). Minimalna rezerwa ślimakowa powinna wynosić 30dB (dla częstotliwości 0.5, 1, 2 i 3 kHz).

Przy kwalifikacji pacjentów z jednostronną głuchotą odbiorczą (SSD) średni próg przewodnictwa powietrznego i kostnego w audiometrii tonalnej dla ucha prawidłowo funkcjonującego nie powinien być niższy niż 20 dB (średnia dla częstotliwości 0,5, 1, 2 i 3 Hz). Próg słyszenia na tym poziomie gwarantuje odbiór sygnału z implantu zakotwiczonego przez sprawne ucho wewnętrzne.

  1. Na podstawie wykonanych badań oraz rozmowy z Pacjentem i jego opiekunem, podejmowana jest decyzja o kwalifikacji do wszczepienia implantu na przewodnictwo kostne. Termin zabiegu wyznacza osoba kwalifikująca do zabiegu która ma obowiązek złożenia zamówienie na implant dobrany w procesie kwalifikacji.

  2. W wyznaczonym terminie pacjent zgłasza się do punktu przyjęć planowych w trybie i zgodnie z wytycznymi umieszczonymi na stronie internetowej szpitala.

  1. Zabieg wszczepienia implantu na przewodnictwo kostne wykonuje się w znieczuleniu ogólnym. Po przyjęciu na oddział lekarz wykonujący zabieg ma obowiązek dołączyć do historii choroby wyniki badań słuchu oraz TK głowy(lub kopie tych wyników). W przypadku braku w opisie tomografii określenia grubości kości w miejscu implantacji powinien dokonać opisu protokole kwalifikacji/ lub także opisu badań słuchu.

  1. Lekarz wypisujący wydaje pacjentowi procesor dźwięku i odbiera od opiekuna podpisany protokół odbioru urządzenia, który dołącza do dokumentacji szpitalnej. Wyznacza termin wizyt kontrolnych oraz informuje o konieczności dostarczenia procesora w dniu wyznaczonym na podłączenie.

  2. Pierwsza wizyta kontrolna powinna odbyć się w poradni przyszpitalnej celem oceny gojenia się rany i usunięcia szwów w okresie od 7 do 10 dni od zabiegu.

  1. Pacjent po 4-6 tygodniach od dnia zabiegu zgłasza się do poradni przyszpitalnej na pierwsze podłączenie procesora dźwięku wykonywane przez współpracującego ze Szpitalem inżyniera klinicznego. Podczas tego spotkania na podstawie stanu słuchu Pacjenta i jego wymagań dopasowywany jest procesor dźwięku. Podczas tej wizyty odbywa się także badanie logopedyczne/ psychologiczne.

  1. Jeżeli zachodzi taka potrzeba Pacjent spotyka się z inżynierem klinicznym lub logopedą ponownie, aby poprawić działanie procesora dźwięku (np. w przypadku pogorszenia się stanu słuchu lub wątpliwości, co do jego obsługi).